<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	xmlns:georss="http://www.georss.org/georss" xmlns:geo="http://www.w3.org/2003/01/geo/wgs84_pos#" xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/"
	>

<channel>
	<title>Bastyan &#187; Schaubühne am Lehniner Platz</title>
	<atom:link href="http://bastyan.wordpress.com/category/theater/schaubuhne-am-lehniner-platz/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://bastyan.wordpress.com</link>
	<description>Rund um die Ecke und im Internet</description>
	<lastBuildDate>Sat, 26 Dec 2009 12:49:19 +0000</lastBuildDate>
	<generator>http://wordpress.com/</generator>
	<language>de</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<cloud domain='bastyan.wordpress.com' port='80' path='/?rsscloud=notify' registerProcedure='' protocol='http-post' />
<image>
		<url>http://www.gravatar.com/blavatar/a76c112f7372097ac505fc84f1a32747?s=96&#038;d=http://s.wordpress.com/i/buttonw-com.png</url>
		<title>Bastyan &#187; Schaubühne am Lehniner Platz</title>
		<link>http://bastyan.wordpress.com</link>
	</image>
	<atom:link rel="search" type="application/opensearchdescription+xml" href="http://bastyan.wordpress.com/osd.xml" title="Bastyan" />
		<item>
		<title>Die Wissenden</title>
		<link>http://bastyan.wordpress.com/2009/03/12/die-wissenden/</link>
		<comments>http://bastyan.wordpress.com/2009/03/12/die-wissenden/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 12 Mar 2009 12:40:32 +0000</pubDate>
		<dc:creator>bastyan</dc:creator>
				<category><![CDATA[Schaubühne am Lehniner Platz]]></category>
		<category><![CDATA[Theater]]></category>
		<category><![CDATA[André Szymanski]]></category>
		<category><![CDATA[David Ruland]]></category>
		<category><![CDATA[Nina Ender]]></category>
		<category><![CDATA[Savant]]></category>
		<category><![CDATA[Studio]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://bastyan.wordpress.com/?p=272</guid>
		<description><![CDATA[Zum ersten mal in dieser Spielzeit war ich in dem umgebauten Studio der Schaubühne. Ein kleiner Lounge Bereich wurde geschaffen. Hier kann man nun sitzen, quatschen, tanzen, dem gesprochen Wort lauschen, oder sich die Studio-Produktionen anschauen. Für das letztere bin ich gekommen. Nina Enders Stück &#8216;Die Wissenden&#8217; wird hier aufgeführt.
Das Stück kreist um große existentielle [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=bastyan.wordpress.com&blog=405325&post=272&subd=bastyan&ref=&feed=1" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><br /><p>Zum ersten mal in dieser Spielzeit war ich in dem umgebauten Studio der Schaubühne. Ein kleiner Lounge Bereich wurde geschaffen. Hier kann man nun sitzen, quatschen, tanzen, dem gesprochen Wort lauschen, oder sich die Studio-Produktionen anschauen. Für das letztere bin ich gekommen. Nina Enders Stück &#8216;Die Wissenden&#8217; wird hier aufgeführt.<span id="more-272"></span><br />
Das Stück kreist um große existentielle Themen und Fragen. Ab wann ist ein Leben lebenswert und ab wann nicht? Das Stück erzählt eine Geschichte, die auf mehreren Ebenen abläuft. Aus den kleinen Episoden soll sich dann mit der Zeit das Gesamtbild ergeben. Doch hier beginnt das Problem. Jede einzelne Situation empfinde ich als stimmig, doch ein großes Ganzes ergibt sich für mich daraus nicht. Es werden keine Geschichten miteinander verwoben. Vielmehr wird in meinem Kopf, ein Bild über das andere gelegt. Diese Überlagerungen fangen recht schnell an sich gegenseitig zu stören. Es entsteht ein großes, lautes Rauschen. Durch den raschen Wechsel der Bilder wird dieser Effekt noch verstärkt. Irgendwann habe ich es einfach aufgegeben nach einem tieferen Sinn in der Geschichte zu suchen. Nur noch die Kraft des Augenblicks habe ich auf mich wirken lassen.<br />
Der Perspektivwechsel hat dazu geführt, das ich begonnen habe das Stück auf eine andere Weise wahrzunehmen. Die Schwäche in der Konsistenz der Geschichte werden durch die schauspielerischen Leistungen mehr als ausgeglichen. Allen voran David Ruland überzeugt in der Rolle des Ralph. All die kleinen Gesten, mit denen er die Figur, mit all seinen Behinderungen, aber auch seinen unglaublichen Fähigkeiten, darstellt, sind beeindruckend. Dies ist präzise gespielt und wirkt dadurch sehr kraftvoll. Die intime Atmosphäre der Studiobühne verstärkt diesen Eindruck noch. Aber auch die anderen Schauspieler und Schauspielerinnen verkörpern gekonnt ihre Rollen.<br />
Je mehr ich mich auf die Figuren einlasse, desto mehr finde ich auch den Weg zur Geschichte zurück. Als ich das Theater verlassen habe und mich auf meinem Weg nach Hause gemacht habe, begleiten mich die Figuren noch ein Stück. Auch die Geschichte lasse ich mir noch mal durch den Kopf gehen. Dinge, die auf den ersten Blick falsch auf mich gewirkt hatten, machten plötzlich Sinn. Dann wieder doch nicht. Das Stück arbeitet einem im Hirn nach, aber auf eine angenehme Weise. Dies kombiniert mit den guten Darstellern ergibt einen guten Abend.</p>
  <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/bastyan.wordpress.com/272/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/bastyan.wordpress.com/272/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/bastyan.wordpress.com/272/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/bastyan.wordpress.com/272/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/bastyan.wordpress.com/272/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/bastyan.wordpress.com/272/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/bastyan.wordpress.com/272/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/bastyan.wordpress.com/272/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/bastyan.wordpress.com/272/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/bastyan.wordpress.com/272/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=bastyan.wordpress.com&blog=405325&post=272&subd=bastyan&ref=&feed=1" /></div>]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://bastyan.wordpress.com/2009/03/12/die-wissenden/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
	
		<media:content url="http://1.gravatar.com/avatar/f1b3c9a792d0aca4deba73e625bfb357?s=96&#38;d=http%3A%2F%2F1.gravatar.com%2Favatar%2Fad516503a11cd5ca435acc9bb6523536%3Fs%3D96" medium="image">
			<media:title type="html">bastyan</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>Hamlet</title>
		<link>http://bastyan.wordpress.com/2009/02/27/hamlet/</link>
		<comments>http://bastyan.wordpress.com/2009/02/27/hamlet/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 27 Feb 2009 14:25:59 +0000</pubDate>
		<dc:creator>bastyan</dc:creator>
				<category><![CDATA[Schaubühne am Lehniner Platz]]></category>
		<category><![CDATA[Theater]]></category>
		<category><![CDATA[Jan Pappelbaum]]></category>
		<category><![CDATA[Lars Eidinger]]></category>
		<category><![CDATA[Thomas Ostermeier]]></category>
		<category><![CDATA[William Shakespeare]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://bastyan.wordpress.com/?p=254</guid>
		<description><![CDATA[Die Stadt Berlin ist mit der Fülle an Theaterspielstätten ein reich gesegnetes Pflaster. Es kommt immer wieder vor, das ein und dasselbe Stück an zwei Häusern aufgeführt wird. Diese Woche komme ich in den Genuss, mir den Hamlet von William Shakespeare in zwei Versionen anschauen zu dürfen. Den Anfang macht die Inszenierung von Thomas Ostermeier [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=bastyan.wordpress.com&blog=405325&post=254&subd=bastyan&ref=&feed=1" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><br /><p>Die Stadt Berlin ist mit der Fülle an Theaterspielstätten ein reich gesegnetes Pflaster. Es kommt immer wieder vor, das ein und dasselbe Stück an zwei Häusern aufgeführt wird. Diese Woche komme ich in den Genuss, mir den Hamlet von William Shakespeare in zwei Versionen anschauen zu dürfen. Den Anfang macht die Inszenierung von Thomas Ostermeier an der Schaubühne am Lehniner Platz. In der Rolle des Hamlet, ist hier der grandiose Lars Eidinger zu sehen.<span id="more-254"></span><br />
Alles beginnt mit einer subjektiven Verdichtung der Zeit. Die Welt stürzt auf einen Punkt hin, wird komprimiert, Ereignisketten werden zu parallel ablaufenden Handlungen. In dem einen Moment wehrt sich der tote Vater Hamlets noch gegen seine Beerdigung (wunderbare Slapstick Nummer), kurz darauf folgt schon die Hochzeit zwischen der Mutter und dem Onkel. Zumindest empfindet Hamlet den zeitlichen Zusammenfall von Tod und Hochzeit als so gravierend. Eine sprachliche Entsprechung findet dieser Vorgang in dem Satz:</p>
<blockquote><p>&#8222;Der Braten vom Leichenschmaus ziert, kalt jetzt, die Hochzeitstafel.&#8220;</p></blockquote>
<p>Dieser Satz dient als Ausgangs- und Ankerpunkt für die Inszenierung von Thomas Ostermeier. Dies ist der Augenblick wo sich der Blickwinkel des Prinzen langsam zu verschieben beginnt. Zeit und Raum werden von Hamlet anders wahrgenommen, anders empfunden. Mit der Nachricht von der Ermordung des Vaters, beginnt er zusätzlich die Rolle des Narren noch zu spielen, um sich dahinter  verstecken zu können. Dabei nähern sich das verrückt-sein und das verrückt-spielen immer weiter an. Die Personen am königlichen Hof erscheinen mehr und mehr als zwielichtige Personen. Wer bespitzelt wen? welche Rolle spielte er/sie bei der Ermordung des Vaters? Vor allem das Vertrauen in seine Mutter ist bei Hamlet schwer erschüttert, was die Beziehung zu seiner Liebe Ophelia schwer belastet. Diese Gemengelage aus Mißtrauen, Realitätsverdichtung, Rachsucht machen aus Hamlet einen wahnsinnigen, der sich selbst und die Menschen um ihn herum in den Tod reißt. Darauf richtet Ostermeier in der 2 1/2stündigen Aufführung gekonnt das Augenmerk des Publikums.</p>
  <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/bastyan.wordpress.com/254/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/bastyan.wordpress.com/254/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/bastyan.wordpress.com/254/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/bastyan.wordpress.com/254/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/bastyan.wordpress.com/254/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/bastyan.wordpress.com/254/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/bastyan.wordpress.com/254/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/bastyan.wordpress.com/254/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/bastyan.wordpress.com/254/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/bastyan.wordpress.com/254/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=bastyan.wordpress.com&blog=405325&post=254&subd=bastyan&ref=&feed=1" /></div>]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://bastyan.wordpress.com/2009/02/27/hamlet/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
	
		<media:content url="http://1.gravatar.com/avatar/f1b3c9a792d0aca4deba73e625bfb357?s=96&#38;d=http%3A%2F%2F1.gravatar.com%2Favatar%2Fad516503a11cd5ca435acc9bb6523536%3Fs%3D96" medium="image">
			<media:title type="html">bastyan</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>Der Kirschgarten</title>
		<link>http://bastyan.wordpress.com/2009/02/26/der-kirschgarten-2/</link>
		<comments>http://bastyan.wordpress.com/2009/02/26/der-kirschgarten-2/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 26 Feb 2009 20:45:04 +0000</pubDate>
		<dc:creator>bastyan</dc:creator>
				<category><![CDATA[Schaubühne am Lehniner Platz]]></category>
		<category><![CDATA[Theater]]></category>
		<category><![CDATA[Anton Tschechow]]></category>
		<category><![CDATA[Falk Richter]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://bastyan.wordpress.com/?p=248</guid>
		<description><![CDATA[In dem Stück der Kirschgarten, von Falk Richter an der Schaubühne inszeniert, wird fortwährend von der Arbeit geredet und wie man damit Geld verdienen könnte. Wenn die Herren/Damen denn mal arbeiten gehen würden?! Die Personen, die sich auf der Bühne tummeln, sehen aber allesamt so aus, als ob sie einer körperlichen Tätigkeit schon lange nicht [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=bastyan.wordpress.com&blog=405325&post=248&subd=bastyan&ref=&feed=1" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><br /><p>In dem Stück der Kirschgarten, von Falk Richter an der Schaubühne inszeniert, wird fortwährend von der Arbeit geredet und wie man damit Geld verdienen könnte. Wenn die Herren/Damen denn mal arbeiten gehen würden?! Die Personen, die sich auf der Bühne tummeln, sehen aber allesamt so aus, als ob sie einer körperlichen Tätigkeit schon lange nicht mehr nachgingen. Vielmehr wird in einem fort über alles und jeden palavert.<span id="more-248"></span><br />
In den nicht enden wollenden Diskussionen legt jeder seiner Standpunkt dar, hört selber aber kaum noch zu. Dabei kommt man sich stellenweise vor wie ein Zuschauer in einer billigen Talkshow. Das Gegenüber wird nur noch als Stichwortgeber wahrgenommen, um dann seinen Text herunterzubeten. Eine Lösung für bestehende Probleme (Überschuldung des Gutes, drohende Versteigerung des Kirschgartens) wird nicht gefunden. Der Hof kann so nicht gerettet werden. Der Einzige, der eine pragmatische Lösung zu finden versucht, ist der ehemalige Bauer Lopachin. Sein Tatendrang ist nicht einer Lethargie und Nostalgie des Landadels gewichen.<br />
Anhand der Figurenkonstellation wird sehr anschaulich ein Bruch zwischen zwei Epochen beschrieben. Die alten Verhältnisse, die alte Art ein Landgut zu bewirtschaften, existiert nicht mehr. Die &#8216;Moderne&#8217; wird aber in allen Punkten konsequent abgelehnt. Daran gehen sie letzten Endes zugrunde. Der Verlust des Kirschgartens, der Heimat bietet aber die Möglichkeit, die alten Pfade zu verlassen und sich dem Neuen zuzuwenden. Wenn die Figuren im letzten Akt zum Abschied das Haus verlassen, schwingt auch ein Gefühl der Hoffnung mit. Es werden zwar tiefe Brüche und gesellschaftliche Verwerfungen gezeigt, diese enden aber nicht in einer Tragödie. Vielmehr wird ein Aufbruch in ein neues selbstbestimmtes Leben gezeigt, indem über Arbeit nicht nur schwadroniert wird.</p>
  <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/bastyan.wordpress.com/248/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/bastyan.wordpress.com/248/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/bastyan.wordpress.com/248/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/bastyan.wordpress.com/248/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/bastyan.wordpress.com/248/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/bastyan.wordpress.com/248/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/bastyan.wordpress.com/248/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/bastyan.wordpress.com/248/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/bastyan.wordpress.com/248/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/bastyan.wordpress.com/248/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=bastyan.wordpress.com&blog=405325&post=248&subd=bastyan&ref=&feed=1" /></div>]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://bastyan.wordpress.com/2009/02/26/der-kirschgarten-2/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
	
		<media:content url="http://1.gravatar.com/avatar/f1b3c9a792d0aca4deba73e625bfb357?s=96&#38;d=http%3A%2F%2F1.gravatar.com%2Favatar%2Fad516503a11cd5ca435acc9bb6523536%3Fs%3D96" medium="image">
			<media:title type="html">bastyan</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>Regietheater</title>
		<link>http://bastyan.wordpress.com/2009/02/09/regietheater/</link>
		<comments>http://bastyan.wordpress.com/2009/02/09/regietheater/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 09 Feb 2009 20:18:21 +0000</pubDate>
		<dc:creator>bastyan</dc:creator>
				<category><![CDATA[Schaubühne am Lehniner Platz]]></category>
		<category><![CDATA[Theater]]></category>
		<category><![CDATA[Anatol]]></category>
		<category><![CDATA[Luc Perceval]]></category>
		<category><![CDATA[Regie]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://bastyan.wordpress.com/?p=225</guid>
		<description><![CDATA[Ein Theaterstück ist ein lebender Organismus, vielleicht vergleichbar mit einem menschlichen Körper. Die Grundstruktur oder Silhouette wird vom Autor vorgegeben. Anhand dieser Form wird eine bestimmte Geschichte erzählt, eine Fragestellung behandelt. Der Regisseur hat nun die Aufgabe das Stück zu visualisieren, sprich auf die Bühne zu bringen. Das hört sich jetzt vielleicht abwertend an, so [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=bastyan.wordpress.com&blog=405325&post=225&subd=bastyan&ref=&feed=1" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><br /><p>Ein Theaterstück ist ein lebender Organismus, vielleicht vergleichbar mit einem menschlichen Körper. Die Grundstruktur oder Silhouette wird vom Autor vorgegeben. Anhand dieser Form wird eine bestimmte Geschichte erzählt, eine Fragestellung behandelt. Der Regisseur hat nun die Aufgabe das Stück zu visualisieren, sprich auf die Bühne zu bringen. Das hört sich jetzt vielleicht abwertend an, so ist es aber nicht gemeint. <span id="more-225"></span>Die Aufgabe den künstlerischen Vorstellungen einer anderen Person gerecht zu werden ist sehr schwer. Hierbei ist es nun vollkommen legitim, bei der Umsetzung Schwerpunkte zu setzen, oder Streichungen vorzunehmen. Die Struktur sollte aber erhalten bleiben. Einen lebenden Organismus komplett zu zerlegen, um ihn dann nach Gutdünken wieder zusammenzubauen, kann man zwar machen, derjenige sollte dann aber wissen was er tut. Das Publikum ist intelligent genug, so das es recht schnell merkt, wenn dem Regisseur einfach nicht mehr eingefallen ist. Manchmal habe ich das Gefühl, das mit der großen Schere, Stücke rausgeschnitten und beliebig zusammengeklebt werden. Die Aufführungen müssen nicht auf Teufel komm raus innovativ sein. Es dürfte spannend genug sein, die Theaterstücke im Spiegel unserer Zeit zu betrachten, um mit diesem Blick Antworten auf die Fragestellungen unserer Zeit zu finden.<br />
Jetzt werden sie sich fragen, wozu dieser Gedankengang. An der Schaubühne habe ich das Stück Anatol von Arthur Schnitzler gesehen. In dieser Inszenierung hat Luc Perceval, die Richtung die er mit der Aufführung des Molière eingeschlagen hat, konsequent weitergeführt. Er hat alles was ich oben negativ angemerkt habe perfekt umgesetzt. Was insofern Schade ist, da er an der Schaubühne oft gute Arbeit geleistet hat. Hervorzuheben sei hier die Aufführung Andromache. Ich bin gespannt womit sich Luc Perceval in Zukunft beschäftigen wird, aber hoffentlich auf eine andere Art.</p>
  <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/bastyan.wordpress.com/225/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/bastyan.wordpress.com/225/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/bastyan.wordpress.com/225/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/bastyan.wordpress.com/225/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/bastyan.wordpress.com/225/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/bastyan.wordpress.com/225/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/bastyan.wordpress.com/225/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/bastyan.wordpress.com/225/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/bastyan.wordpress.com/225/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/bastyan.wordpress.com/225/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=bastyan.wordpress.com&blog=405325&post=225&subd=bastyan&ref=&feed=1" /></div>]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://bastyan.wordpress.com/2009/02/09/regietheater/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
	
		<media:content url="http://1.gravatar.com/avatar/f1b3c9a792d0aca4deba73e625bfb357?s=96&#38;d=http%3A%2F%2F1.gravatar.com%2Favatar%2Fad516503a11cd5ca435acc9bb6523536%3Fs%3D96" medium="image">
			<media:title type="html">bastyan</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>Der Stein</title>
		<link>http://bastyan.wordpress.com/2009/01/30/der-stein/</link>
		<comments>http://bastyan.wordpress.com/2009/01/30/der-stein/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 30 Jan 2009 14:12:33 +0000</pubDate>
		<dc:creator>bastyan</dc:creator>
				<category><![CDATA[Schaubühne am Lehniner Platz]]></category>
		<category><![CDATA[Theater]]></category>
		<category><![CDATA[Interaktion]]></category>
		<category><![CDATA[Publikum]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://bastyan.wordpress.com/?p=217</guid>
		<description><![CDATA[Stellt Euch vor es ist Theater und keiner geht hin. Ich habe mir in der Schaubühne die Inszenierung des neuen Stücks von Marius von Mayenburg, &#8216;Der Stein&#8217;, angeschaut. Auf einen Schauspieler / Schauspielerin kamen drei Zuschauer. Es ist ein komisches Gefühl, wenn auf der Bühne fast genauso viele Leute stehen, wie im Publikum sitzen.
Bei dem [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=bastyan.wordpress.com&blog=405325&post=217&subd=bastyan&ref=&feed=1" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><br /><p>Stellt Euch vor es ist Theater und keiner geht hin. Ich habe mir in der Schaubühne die Inszenierung des neuen Stücks von Marius von Mayenburg, &#8216;Der Stein&#8217;, angeschaut. Auf einen Schauspieler / Schauspielerin kamen drei Zuschauer. Es ist ein komisches Gefühl, wenn auf der Bühne fast genauso viele Leute stehen, wie im Publikum sitzen.<span id="more-217"></span><br />
Bei dem Vortrag des Schauspielers handelt es sich nicht um eine Einwegkommunikation, vielmehr empfängt er auch die unterschiedlichsten Signale. Alle denkbaren Reaktionen des Publikums kann er spüren, hören, manchmal sogar sehen. Das Publikum kommentiert das dargebotene durch lachen, tuscheln manchmal sogar mit lautstarken Zwischenrufen. Die Darsteller können aber auch spüren, ob ein Publikum unruhig ist, oder wie gebannt der Inszenierung folgt. Das Theater lebt von diesen Spannungen, den Reaktionen aus dem Zuschauerraum, die sich in Echtzeit auf die Bühne ergießen.<br />
Doch was passiert, wenn es keine Zuschauer gibt? Wie fühlen sich die Schauspieler, wenn sie vor Beginn einer Aufführung in die Ränge schauen und dort kaum einer sitzt? Ich gehöre zu den wenigen, die sich in den Zuschauerbereich begeben haben. Deshalb kann ich diese Fragen nicht beantworten. Es ist aber bestimmt ein verdammt beschissenes Gefühl im luftleeren Raum agieren zu müssen.</p>
  <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/bastyan.wordpress.com/217/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/bastyan.wordpress.com/217/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/bastyan.wordpress.com/217/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/bastyan.wordpress.com/217/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/bastyan.wordpress.com/217/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/bastyan.wordpress.com/217/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/bastyan.wordpress.com/217/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/bastyan.wordpress.com/217/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/bastyan.wordpress.com/217/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/bastyan.wordpress.com/217/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=bastyan.wordpress.com&blog=405325&post=217&subd=bastyan&ref=&feed=1" /></div>]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://bastyan.wordpress.com/2009/01/30/der-stein/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
	
		<media:content url="http://1.gravatar.com/avatar/f1b3c9a792d0aca4deba73e625bfb357?s=96&#38;d=http%3A%2F%2F1.gravatar.com%2Favatar%2Fad516503a11cd5ca435acc9bb6523536%3Fs%3D96" medium="image">
			<media:title type="html">bastyan</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>Schaubühne</title>
		<link>http://bastyan.wordpress.com/2008/12/25/schaubuhne/</link>
		<comments>http://bastyan.wordpress.com/2008/12/25/schaubuhne/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 25 Dec 2008 10:10:48 +0000</pubDate>
		<dc:creator>bastyan</dc:creator>
				<category><![CDATA[Schaubühne am Lehniner Platz]]></category>
		<category><![CDATA[Theater]]></category>
		<category><![CDATA[Freunde der Schaubühne]]></category>
		<category><![CDATA[Freundschaft]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://bastyan.wordpress.com/?p=200</guid>
		<description><![CDATA[Ab heute bin ich dein Freund.
       <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=bastyan.wordpress.com&blog=405325&post=200&subd=bastyan&ref=&feed=1" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><br /><p>Ab heute bin ich dein <a href="http://www.schaubuehne.de/service/freunde.php?id_language=1">Freund</a>.</p>
  <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/bastyan.wordpress.com/200/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/bastyan.wordpress.com/200/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/bastyan.wordpress.com/200/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/bastyan.wordpress.com/200/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/bastyan.wordpress.com/200/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/bastyan.wordpress.com/200/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/bastyan.wordpress.com/200/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/bastyan.wordpress.com/200/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/bastyan.wordpress.com/200/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/bastyan.wordpress.com/200/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=bastyan.wordpress.com&blog=405325&post=200&subd=bastyan&ref=&feed=1" /></div>]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://bastyan.wordpress.com/2008/12/25/schaubuhne/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
	
		<media:content url="http://1.gravatar.com/avatar/f1b3c9a792d0aca4deba73e625bfb357?s=96&#38;d=http%3A%2F%2F1.gravatar.com%2Favatar%2Fad516503a11cd5ca435acc9bb6523536%3Fs%3D96" medium="image">
			<media:title type="html">bastyan</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>Der Hund, die Nacht und das Messer</title>
		<link>http://bastyan.wordpress.com/2008/07/13/der-hund-die-nacht-und-das-messer/</link>
		<comments>http://bastyan.wordpress.com/2008/07/13/der-hund-die-nacht-und-das-messer/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 13 Jul 2008 14:38:26 +0000</pubDate>
		<dc:creator>bastyan</dc:creator>
				<category><![CDATA[Schaubühne am Lehniner Platz]]></category>
		<category><![CDATA[Theater]]></category>
		<category><![CDATA[Horror]]></category>
		<category><![CDATA[kafkaesk]]></category>
		<category><![CDATA[Zombie]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://bastyan.wordpress.com/?p=146</guid>
		<description><![CDATA[Für nichts gibt es einen Grund; kein Handeln hat eine Konsequenz. Die Fragen nach dem woher und dem wohin sind bedeutungslos. Es gibt nur den Augenblick.
In düsteren Bildern wird eine kafkaeske Welt präsentiert. Es kommt nicht darauf an eine Geschichte zu erzählen, sondern vielmehr durch eine geschickt konstruierte Atmosphäre Gefühle der Angst und Beklemmung zu [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=bastyan.wordpress.com&blog=405325&post=146&subd=bastyan&ref=&feed=1" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><br /><p>Für nichts gibt es einen Grund; kein Handeln hat eine Konsequenz. Die Fragen nach dem woher und dem wohin sind bedeutungslos. Es gibt nur den Augenblick.<span id="more-146"></span><br />
In düsteren Bildern wird eine kafkaeske Welt präsentiert. Es kommt nicht darauf an eine Geschichte zu erzählen, sondern vielmehr durch eine geschickt konstruierte Atmosphäre Gefühle der Angst und Beklemmung zu erzeugen. Traumhafte Sequenzen reihen sich aneinander. Dabei kommt es immer wieder zu Brüchen, die kaum merklich sind, aber zu tiefen Irritationen führen. Eine leichte Szenerie wird plötzlich alptraumhaft schwer; die subtile Angst weicht bluttriefendem Horror. Selten wurde ein Atmosphäre so gekonnt aufgebaut – von einem nervösen Gekicher im Zuschauerraum bis hin zu einer mit den Händen greifbaren Spannung, die ihren Höhepunkt in einer effektvollen Ohnmacht in der ersten Reihe findet.<br />
Ein Theaterstück das in gekonnt inszenierten Bühnen- und Sprachbildern eine Atmosphäre der Beklemmung und Verstörung erzeugt. Es wird keine Geschichte erzählt. Vielmehr wird der Zuschauer auf eine Reise durch eine Geisterbahn geschickt, die ihre Wirkung nicht verfehlt.</p>
<img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/categories/bastyan.wordpress.com/146/" /> <img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/tags/bastyan.wordpress.com/146/" /> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/bastyan.wordpress.com/146/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/bastyan.wordpress.com/146/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/bastyan.wordpress.com/146/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/bastyan.wordpress.com/146/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/bastyan.wordpress.com/146/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/bastyan.wordpress.com/146/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/bastyan.wordpress.com/146/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/bastyan.wordpress.com/146/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/bastyan.wordpress.com/146/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/bastyan.wordpress.com/146/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=bastyan.wordpress.com&blog=405325&post=146&subd=bastyan&ref=&feed=1" /></div>]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://bastyan.wordpress.com/2008/07/13/der-hund-die-nacht-und-das-messer/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
	
		<media:content url="http://1.gravatar.com/avatar/f1b3c9a792d0aca4deba73e625bfb357?s=96&#38;d=http%3A%2F%2F1.gravatar.com%2Favatar%2Fad516503a11cd5ca435acc9bb6523536%3Fs%3D96" medium="image">
			<media:title type="html">bastyan</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>Penthesilea</title>
		<link>http://bastyan.wordpress.com/2008/07/07/penthesilea/</link>
		<comments>http://bastyan.wordpress.com/2008/07/07/penthesilea/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 07 Jul 2008 10:12:03 +0000</pubDate>
		<dc:creator>bastyan</dc:creator>
				<category><![CDATA[Schaubühne am Lehniner Platz]]></category>
		<category><![CDATA[Theater]]></category>
		<category><![CDATA[Krieg]]></category>
		<category><![CDATA[Matriarchat]]></category>
		<category><![CDATA[Patriarchat]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://bastyan.wordpress.com/?p=139</guid>
		<description><![CDATA[Der Kampf der Griechen und der Amazonen ist nicht nur ein Kampf der Geschlechter, sondern vielmehr ein Konflikt der unterschiedlichen Gesellschaftssysteme. Matriarchat vs. Patriarchat. Die Frauen haben sich der Männer entledigt; sie jagen allein, sie leben allein, sie lieben allein. Nur für die sexuelle Reproduktion sind die Männer noch vonnöten Doch kein Sirenengesang soll die [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=bastyan.wordpress.com&blog=405325&post=139&subd=bastyan&ref=&feed=1" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><br /><p style="margin-bottom:0.3cm;line-height:150%;" align="justify">Der Kampf der Griechen und der Amazonen ist nicht nur ein Kampf der Geschlechter, sondern vielmehr ein Konflikt der unterschiedlichen Gesellschaftssysteme. Matriarchat vs. Patriarchat. Die Frauen haben sich der Männer entledigt; sie jagen allein, sie leben allein, sie lieben allein. Nur für die sexuelle Reproduktion sind die Männer noch vonnöten Doch kein Sirenengesang soll die Männer in ihr Verderben locken. Die pure Gewalt soll den Nachwuchs sichern. Nur die Frau, die einen Mann im Kampf besiegt, darf sich von ihm schwängern lassen. In einer Welt in der jegliche Sexualität mit einer solchen Brutalität aufgeladen ist, hat ein zärtliches Liebeswerben keinen Platz. Diese ekstatische Verrohung führt zu einem Kontrollverlust. Küsse und Bisse lassen sich nicht mehr unterscheiden, bzw. das eine führt direkt zum anderen. Sich den Leib des gegenüber anzueignen ist nicht mehr nur metaphorisch gemeint, sondern wird zu einer kannibalischsten Realität.<span id="more-139"></span></p>
<p style="margin-bottom:0.3cm;line-height:150%;" align="justify">Die Geschichte von Penthesilea und Achilles wird aus einer sehr männlichen Sicht geschildert. Das griechische Patriarchat ist die Normalität; das Matriarchat der Amazonen bildet die Ausnahme. Wie in den meisten Dramen, die antike Stoffe bearbeiten (Antigone, Medea etc&#8230;), kommt es zur Katastrophe, wenn die Frauen die ihnen zugeordnete Rolle verlassen und versuchen eine eigene Realität zu konstituieren. In diesem Moment ist das Ende der Geschichte schon fest vorgezeichnet. Eine ungeheuere Brutalität bricht los. Charaktere agieren nicht mehr, sondern werden von einer blinden Wut erfasst, die alle ins Verderben reißt. Mord und Kannibalismus sind die Folge. Die normale männliche Brutalität wird dagegen nicht hinterfragt bzw. wird als ein stabiles System dargestellt. Die Frauen bringen mal wieder das Unheil und den Untergang in die Welt. Zum x-ten Mal wiederholt wird diese Sichtweise auf die Geschlechterbeziehungen auch nicht klüger.</p>
<img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/categories/bastyan.wordpress.com/139/" /> <img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/tags/bastyan.wordpress.com/139/" /> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/bastyan.wordpress.com/139/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/bastyan.wordpress.com/139/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/bastyan.wordpress.com/139/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/bastyan.wordpress.com/139/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/bastyan.wordpress.com/139/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/bastyan.wordpress.com/139/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/bastyan.wordpress.com/139/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/bastyan.wordpress.com/139/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/bastyan.wordpress.com/139/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/bastyan.wordpress.com/139/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=bastyan.wordpress.com&blog=405325&post=139&subd=bastyan&ref=&feed=1" /></div>]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://bastyan.wordpress.com/2008/07/07/penthesilea/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
	
		<media:content url="http://1.gravatar.com/avatar/f1b3c9a792d0aca4deba73e625bfb357?s=96&#38;d=http%3A%2F%2F1.gravatar.com%2Favatar%2Fad516503a11cd5ca435acc9bb6523536%3Fs%3D96" medium="image">
			<media:title type="html">bastyan</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>Vorschau und Vorfreude</title>
		<link>http://bastyan.wordpress.com/2007/10/18/vorschau-und-vorfreude/</link>
		<comments>http://bastyan.wordpress.com/2007/10/18/vorschau-und-vorfreude/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 18 Oct 2007 14:08:20 +0000</pubDate>
		<dc:creator>bastyan</dc:creator>
				<category><![CDATA[Allgemeines]]></category>
		<category><![CDATA[Schaubühne am Lehniner Platz]]></category>
		<category><![CDATA[Theater]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://bastyan.wordpress.com/2007/10/18/vorschau-und-vorfreude/</guid>
		<description><![CDATA[Ich schreibe zur Zeit an mehreren Artikeln gleichzeitig. Aus diesem Grund gab es hier länger nichts mehr zu lesen. Bitte habt noch ein wenig Geduld. Diese Dinge sind zur Zeit in Arbeit:
Gedanken zum Film &#8216;Turistas&#8217;
&#8216;Die Leiden des jungen Werther&#8217; / Maxim Gorki Theater
Emilia Galotti / Deutsches Theater 
Die Darstellung der Gewalt in dem Film &#8216;Funny [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=bastyan.wordpress.com&blog=405325&post=129&subd=bastyan&ref=&feed=1" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><br /><p>Ich schreibe zur Zeit an mehreren Artikeln gleichzeitig. Aus diesem Grund gab es hier länger nichts mehr zu lesen. Bitte habt noch ein wenig Geduld. Diese Dinge sind zur Zeit in Arbeit:</p>
<blockquote><p><em>Gedanken zum Film &#8216;Turistas&#8217;</em><br />
<em>&#8216;Die Leiden des jungen Werther&#8217; / Maxim Gorki Theater<br />
Emilia Galotti / Deutsches Theater </em><br />
<em>Die Darstellung der Gewalt in dem Film &#8216;Funny Games&#8217;</em></p></blockquote>
<p>Zur Entschädigung zeige ich Euch ein paar Clips  die ich bei  Youtube  gefunden habe.  An der Schaubühne Berlin hat der Regisseur Luc Perceval das Stück &#8216;<a href="http://www.schaubuehne.de/spielplan/detailansicht.php?id_event_date=167472&amp;id_event_cluster=62665&amp;id_language=1" target="_blank">Molière</a>&#8216; inszeniert. Die Textvorlage stammt von Feridun Zaimoglu, Günter Senkel und Luk Perceval.<br />
Am Sonntag werde ich mich persönlich von der Güte dieser Produktion überzeugen können. Ich freue mich schon sehr auf diesen fünfstündigen Marathon.</p>
<p align="center"><span style="text-align:center; display: block;"><a href="http://bastyan.wordpress.com/2007/10/18/vorschau-und-vorfreude/"><img src="http://img.youtube.com/vi/mw1AC8vBjUo/2.jpg" alt="" /></a></span></p>
<p align="center"><span style="text-align:center; display: block;"><a href="http://bastyan.wordpress.com/2007/10/18/vorschau-und-vorfreude/"><img src="http://img.youtube.com/vi/Gi_c_NV1Otc/2.jpg" alt="" /></a></span></p>
<p align="center"><span style="text-align:center; display: block;"><a href="http://bastyan.wordpress.com/2007/10/18/vorschau-und-vorfreude/"><img src="http://img.youtube.com/vi/TOETWDvbd3U/2.jpg" alt="" /></a></span></p>
<img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/categories/bastyan.wordpress.com/129/" /> <img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/tags/bastyan.wordpress.com/129/" /> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/bastyan.wordpress.com/129/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/bastyan.wordpress.com/129/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/bastyan.wordpress.com/129/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/bastyan.wordpress.com/129/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/bastyan.wordpress.com/129/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/bastyan.wordpress.com/129/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/bastyan.wordpress.com/129/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/bastyan.wordpress.com/129/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/bastyan.wordpress.com/129/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/bastyan.wordpress.com/129/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=bastyan.wordpress.com&blog=405325&post=129&subd=bastyan&ref=&feed=1" /></div>]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://bastyan.wordpress.com/2007/10/18/vorschau-und-vorfreude/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
	
		<media:content url="http://1.gravatar.com/avatar/f1b3c9a792d0aca4deba73e625bfb357?s=96&#38;d=http%3A%2F%2F1.gravatar.com%2Favatar%2Fad516503a11cd5ca435acc9bb6523536%3Fs%3D96" medium="image">
			<media:title type="html">bastyan</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://img.youtube.com/vi/mw1AC8vBjUo/2.jpg" medium="image" />

		<media:content url="http://img.youtube.com/vi/Gi_c_NV1Otc/2.jpg" medium="image" />

		<media:content url="http://img.youtube.com/vi/TOETWDvbd3U/2.jpg" medium="image" />
	</item>
		<item>
		<title>Tommy</title>
		<link>http://bastyan.wordpress.com/2007/10/05/tommy/</link>
		<comments>http://bastyan.wordpress.com/2007/10/05/tommy/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 05 Oct 2007 15:31:18 +0000</pubDate>
		<dc:creator>bastyan</dc:creator>
				<category><![CDATA[Schaubühne am Lehniner Platz]]></category>
		<category><![CDATA[Theater]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://bastyan.wordpress.com/2007/10/05/tommy/</guid>
		<description><![CDATA[Die Welt des Theaters ist oftmals ein eigenständiger, komplett auf sich selbst bezogener Ort. Abend für Abend werden Türen zu den verschiedensten Paralleluniversen aufgestoßen, in denen die Zuschauer Zeugen der unterschiedlichsten Geschehnisse  werden. Der Moment der Aufführung mag noch so intensiv sein – spätestens wenn die Menschen ihre Mäntel von der Garderobe holen, gewinnt [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=bastyan.wordpress.com&blog=405325&post=121&subd=bastyan&ref=&feed=1" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div class='snap_preview'><br /><p>Die Welt des Theaters ist oftmals ein eigenständiger, komplett auf sich selbst bezogener Ort. Abend für Abend werden Türen zu den verschiedensten Paralleluniversen aufgestoßen, in denen die Zuschauer Zeugen der unterschiedlichsten Geschehnisse  werden. Der Moment der Aufführung mag noch so intensiv sein – spätestens wenn die Menschen ihre Mäntel von der Garderobe holen, gewinnt die reale Welt wieder die Oberhand, die Traumwelten verblassen. Es scheint eine unsichtbare Barriere, eine Art Unverträglichkeit zwischen Imagination und Realität zu geben. Nur wenige Aufführungen können diese Wand mit ihrer Kraft und Intensität zerschlagen. Diesen Durchbruch hat bei mir das Stück &#8216;<a href="http://www.schaubuehne.de/spielplan/detailansicht.php?id_event_date=167452&amp;id_event_cluster=63459&amp;id_language=1" target="_blank">Tommy</a>&#8216; geschafft, das am Dienstag seine Premiere an der Schaubühne Berlin feierte.<span id="more-121"></span><br />
Lange klingen die Worte nach, bleiben die unterschiedlichen Geschichten präsent. Der Weg durch die dunkle Nacht nach Hause, wird zu einer langen Diskussion über die unterschiedlichen Interpretationsmöglichkeiten. Sichtweisen werden ausgetauscht und wieder verworfen, später aber doch wieder aufgenommen. In konzentrischen Kreisen bewegen sich die Gedanken, zwischen der Welt der Imagination und der Realität hin und her. Brücken werden geschlagen, auf denen die Gedanken, sich gegenseitig beeinflussend / wandern können. Beide Welten fangen an sich gegenseitig zu beeinflussen und zu inspirieren. Aus der bloß rezipierenden, konsumierenden Haltung, wird ein Dialog mit sich selbst, dem Stück, den Gedanken, die andere Menschen haben.  Das Konglomerat dieser unterschiedlichen Erfahrungen, Gedanken, Ideen in Zusammenhang mit dem Stück machen die Erfahrung aus.<br />
Am Ende des Abends hatten wir etwas Wein getrunken, vielleicht etwas Tabak geraucht und unsere Ideen und Gedanken ausgetauscht. Die Veränderung schien so klein, doch für mich war die Welt nicht mehr dieselbe. So sollte Theaterabend sein.</p>
<p><span style="text-align:center; display: block;"><a href="http://bastyan.wordpress.com/2007/10/05/tommy/"><img src="http://img.youtube.com/vi/PNvdAZcFq5c/2.jpg" alt="" /></a></span><br />
Hier kann man einen sehr kleinen und ausschnitthaften  Eindruck vom Stück gewinnen.</p>
<img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/categories/bastyan.wordpress.com/121/" /> <img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/tags/bastyan.wordpress.com/121/" /> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/bastyan.wordpress.com/121/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/bastyan.wordpress.com/121/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/bastyan.wordpress.com/121/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/bastyan.wordpress.com/121/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/bastyan.wordpress.com/121/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/bastyan.wordpress.com/121/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/bastyan.wordpress.com/121/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/bastyan.wordpress.com/121/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/bastyan.wordpress.com/121/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/bastyan.wordpress.com/121/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=bastyan.wordpress.com&blog=405325&post=121&subd=bastyan&ref=&feed=1" /></div>]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://bastyan.wordpress.com/2007/10/05/tommy/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>1</slash:comments>
	
		<media:content url="http://1.gravatar.com/avatar/f1b3c9a792d0aca4deba73e625bfb357?s=96&#38;d=http%3A%2F%2F1.gravatar.com%2Favatar%2Fad516503a11cd5ca435acc9bb6523536%3Fs%3D96" medium="image">
			<media:title type="html">bastyan</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://img.youtube.com/vi/PNvdAZcFq5c/2.jpg" medium="image" />
	</item>
	</channel>
</rss>